Паветраны шарык

паветраны шарыкина, паветраны шарыкин
Паветраны шарык — цацка, вырабляюць пераважна з латэкса, невялікага памеру. Надзімаецца паветрам ці іншым газам (геліем, не надзімаць вадародам). Калі газ, які выкарыстоўваецца, лягчэй паветра, шарык набывае здольнасць лётаць. У асноўным выкарыстоўваецца для аздаблення памяшканняў і святаў.

Змест

  • 1 Гісторыя з'яўлення
    • 1.1 Віды
    • 1.2 Форма
  • 2 Напаўненне
    • 2.1 Вада
    • 2.2 Газ

Гісторыя з'яўлення

Першыя шары былі зробленыя з жывёльнага мачавога пузыра (свінняў).

Дзеці, якія надзімаюць пузыр

Сучасныя паветраныя шары з'явіліся на свет у 1824 годзе. Яны былі вынайдзены англійскім навукоўцам Майклам Фарадэем, у час яго эксперыментаў з вадародам (які пазней сталі замяняць геліем).

Паветраныя шарыкі складанай формы

Вучоны вывучыў эластычныя ўласцівасці каўчуку — і збудаваў з гэтага матэрыялу дзве «ляпёшкі». Для таго, каб «ляпёшкі» не зліпаліся, Фарадэй апрацаваў іх унутраныя боку мукой. І пасля гэтага пальцамі склеіў іх неапрацаваныя, тыя, што засталіся ліпкімі краі. У выніку атрымалася нешта накшталт мяшочка — які можна было выкарыстоўваць для вопытаў з вадародам.

Гадоў праз 80 пасля гэтага навуковы мяшочак для вадароду ператварыўся ў папулярную забаву: каўчукавыя шары шырока выкарыстоўвалася ў Еўропе падчас гарадскіх святаў. За кошт газаў яны маглі падымацца ўверх — і гэта вельмі падабалася публіцы, яшчэ не распешчанай ні паветранымі палётамі, ні іншымі цудамі тэхнікі.

Але гэтыя паветраныя шарыкі чымсьці былі падобныя на сваіх легендарных папярэднікаў: у іх ўжываўся вадарод (а ён, як вядома, газ выбухованебяспечны). Але, тым не менш, да вадароду ўсе прывыклі — добра, што асаблівых бед ад шарыкаў з гэтым газам не было аж да 1922 года. Тады ў ЗША на адным з гарадскіх свят нейкі жартаўнік дзеля забавы падарваў мастацкае афармленне свята — гэта значыць паветраныя шарыкі. У выніку гэтага выбуху пацярпеў чыноўнік, і таму органы правапарадку адрэагавалі досыць аператыўна. Забаву, якая апынулася досыць небяспечнай, нарэшце-то спынілі, забараніўшы напаўняць паветраныя шарыкі вадародам. Ад гэтага рашэння ніхто не пацярпеў — месца вадароду ў шарыках маментальна заняў значна больш бяспечны гелій. Гэты новы газ ўздымаў шарыкі ўверх ані не горш, чым гэта рабіў вадарод.

У 1931 году Нэйлам Тайлатсанам быў выпушчаны першы сучасны, латэксны паветраны шарык (палімер латэкс атрымліваюць з водных дысперсій каўчуку). І з тых часоў паветраныя шарыкі нарэшце змаглі змяніцца! Да гэтага яны маглі быць толькі круглымі — а з прыходам латэкса ўпершыню з'явілася магчымасць ствараць доўгія, вузкія шарыкі. Гэта новаўвядзенне неадкладна знайшло прымяненне: дызайнеры, якiя афармляюць святы, сталі ствараць з шароў кампазіцыі ў выглядзе сабак, жырафаў, самалётаў, капелюшоў. Кампанія Нэйла Тайлатсана квітнела, яна прадавала праз пошту мільёны камплектаў шароў, прызначаных для стварэння смешных фігурак.

Play media

Вядома, якасць паветраных шарыкаў у той час былі далёка не такія, як цяпер: пры надзмуванні шарыкі гублялі частку сваёй яркасці, яны былі нетрывалымі і хутка лопаліся. Таму паветраныя шарыкі павольна гублялі сваю папулярнасць — тое, што яны могуць лётаць у паветры, у дваццатым стагоддзі ўжо не здавалася такім цудоўным і прывабным.

Таму яшчэ задоўга да канца 20 стагоддзя паветраныя шарыкі сталі раскупляцца толькі для гарадскіх і дзіцячых святаў. Іх вытворчасць перастала прыносіць добры прыбытак — і ў выніку шматлікія вытворцы таго часу пераарыентавалі працу сваіх кампаній на выпуск кантрацэптываў (якія таксама вырабляліся з латэкса).

Віды

  • Класічныя латэксныя паветраныя шары — паветраныя шары з латэкса.
  • ШДМ (Шары для мадэлявання) — доўгія шарыкі-каўбаскі, з якіх скручваюцца розныя фігуры (вырабляюцца таксама з латэкса).
  • Паветраныя шары з двума і больш хвосцікамі (выкарыстоўваюцца для складання складаных прасторавых канструкцый).
  • Шары для ўпакоўкі — гэта празрыстыя або напаўпразрыстыя шары з шырокім рыльцам, у якія з дапамогай адмысловай прылады кладуць прадметы, якія патрабуюць ўпакоўкі.
  • Міларавыя (фальгіраваныя) паветраныя шары.
  • Хадзячыя фальгіраваныя фігуры, выглядаюць у выглядзе аб'ёмнай фігуры, напаўняюцца геліем. У ніжняй яе часткі мацуецца грузік, які не дае ёй паляцець. Постаць калышацца ад лёгкага скразняка, здаецца што фігура "ідзе".
  • Шары-самадзімы (здольныя надзімацца самі з дапамогай хімічнай рэакцыі)

Форма

Большасць паветраных шарыкаў мае форму эліпсоіда кручэння. Іншымі распаўсюджанымі формамі з'яўляюцца форма сэрца, асабліва папулярная на Дзень святога Валянціна, зайца, каня, кветкі і доўгага эліпсоіда, у прастамоўі званага «каўбасой», якому можна надаваць форму сабачкі, складаных кольцаў і іншых фігур.

Нягледзячы на разнастайнасць формаў, паветраныя шарыкі ўсё роўна называюцца шарыкамі, хоць іх форма не заўсёды мае форму шара.

Напаўненне

Вада

Калі шарык напоўніць вадкасцю, ён упадзе і «выбухне». Шырока выкарыстоўваецца ў хуліганстве, магчымы нязначны ўрон.

Газ

У залежнасці ад шчыльнасці змяшчаецца ўнутры газу, шарык, калі яго адпусціць, можа:

  • падаць, калі будзе напоўнены паветрам, вуглякіслым газам, аргонам.
  • «усплываць» — гл. Закон Архімеда.
  • узляціць, калі будзе напоўнены: вадародам, геліем, неонам, азотам, метанам. Аднак неон для гэтых мэтаў занадта дарагі, азот стварае вельмі малую пад'ёмную сілу, а астатнія адносяцца альбо да таксічных, альбо да вогненебяспечных. Па сучасных стандартах бяспекі ў большасці краін свету выкарыстоўваюць толькі гелій або геліева-паветраную сумесь, бо гелій нетаксічны, не мае колеру, паху і смаку.
  • На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Паветраны шарык

паветраны шарыки, паветраны шарыки, паветраны шарыкин, паветраны шарыкин, паветраны шарыкина, паветраны шарыкина


Паветраны шарык Інфармацыю Аб

Паветраны шарык


  • user icon

    Паветраны шарык beatiful post thanks!

    29.10.2014


Паветраны шарык
Паветраны шарык
Паветраны шарык Вы праглядаеце суб'ект
Паветраны шарык што, Паветраны шарык хто, Паветраны шарык апісанне

There are excerpts from wikipedia on this article and video

Выпадковыя Артыкула

Возера Лебядзіна

Возера Лебядзіна

 Беларусь Рэгіён Віцебская вобласць Даўжыня 0,37 км Шырыня 0,35 км Плошча 0,09 ...
Аляксандр Валянцінавіч Вампілаў

Аляксандр Валянцінавіч Вампілаў

19 жніўня 1937(1937-08-19) Месца нараджэння: гор. Чаромхава, Іркуцкая вобласць, Расія Да...
Стасеўка (Бабруйскі раён)

Стасеўка (Бабруйскі раён)

Ста́сеўка1 трансліт: Stasieŭka, руск: Стасевка — вёска ў Бабруйскім раёне Магілёўскай вобласці ...
Паўднёвая Азія

Паўднёвая Азія

Паўднёвая Азія (бенг.: দক্ষিণ এশিয়া, мальд.: ދެކުނު އޭޝިޔާ, гудж.: દક્ષિણ એશિયા, хіндзі: दक्षिण एशि...