TR | RU | UK | KK | EN |

Напалеонаўскія войны

напалеонаўскія войны престолов, напалеонаўскія войны клонов
1803–1815

Места

Еўропа, Атлантычны акіян, Рыа-дэ-Ла-Плата, Індыйскі акіян

Вынік

перамога антынапалеонаўскай кааліцыі, Венскі кангрэс

Праціўнікі
Антыфранцузская кааліцыя:

Вялікабрытанія
Аўстрыя (1804-1805, 1809, 1813-1815)
Расія (1804-1807, 1812-1815)
Швецыя (1804-1809, 1812-1814)
Шведска-нарвежская унія (1814-1815)
Партугалія (1804-1807, 1809-1815)
Сардзінія
Шаблон:Сцягафікацыя/Каралеўства Сіцылія Сіцылія
Неапаль (1804-1806, 1814)
Прусія (1806-1807, 1812-1815)
Іспанія (1808-1815)
Чарнагорыя
Папская вобласць
Французскія раялісты
Нідэрланды (1815)

Французская імперыя і яе саюзнікі:
Францыя
  • Батаўская рэспубліка (1803-1806)
  • Каралеўства Галандыя (1806-1810)
  • Італьянская рэспубліка (1803-1805)
  • Каралеўства Італія (1805-1814)
  • Швейцарыя
  • Іспанія (1803-1808)
  • Неапаль (1806-1814,1815)
  • Этрурыя
  • Герцагства Варшаўскае
  • Рэйнскі саюз
  • Саксонія
  • Баварыя
  • Вестфалія
  • Вюртэмберг
  • Бадэн
  • Берг
  • Гесэн
  • Вюрцбург
  • Франкфурт
  • Ангальт-Бернбург
  • Анхальт-Дэсау
  • Ангальт-Кетэн
  • Арэнберг
  • Мекленбург-Шверын
  • Мекленбург-Стрэліц
  • Насау
  • Ольдэнбург
  • Саксен-Кобург-Заальфельд
  • Саксен-Гота-Альтэнбург
  • Саксен-Гільдбурггаўзен
  • Саксен-Мейнінген
  • Саксен-Веймар
  • Гогенцолерн-Хехінген
  • Гогенцолерн-Зігмарынген
  • Ізенбург-Бірштайн
  • Леен
  • Ліхтэнштэйн
  • Ліпэ-Дэтмольд
  • Ройс-Эберсдорф
  • Ройс-Грэйц
  • Ройс-Лобенштайн
  • Ройс-Шлейц
  • Зальм
  • Шаўмбург-Ліпэ
  • Шварцбург-Рудальштат
  • Шварцбург-Зондэрсхаўзен
  • Вальдэк

Дацка-нарвежская унія
Асманская імперыя

  • Дубровік

Расія (1807-1812)
Прусія (1807-1812)
Аўстрыя (1809-1813)
Швецыя (1809-1812)

Камандуючыя
Георг III

Герцаг Велінгтан
Гарацыа Нельсан†
Джон Мур†
Франц II
Эрцгерцаг Карл
Князь Шварцэнберг
Карл Мак
Аляксандр I
М. І. Кутузаў
М. Б. Барклай дэ Толі
П. І. Баграціён†
П. Х. Вітгенштэйн
Л. Л. Бенігсен
Густаў IV Адольф
Карл XIII
Прынц Карл Юхан
Жуан VI
Уільям Кар Берэсфорд
Віктар Эмануіл I
Шаблон:Сцягафікацыя/Каралеўства Сіцылія Фердынанд I
Фрыдрых Вільгельм III
Гебхард фон Блюхер
Герцаг Браўншвейгскі †
Князь Гогенлоэ
Фердынанд VII
Францыска Кастаньяс
Мігель дэ Алава
Пётр I Пятровіч
Людовік XVIII
Вілем I
Прынц Вілем

Напалеон I

Нікаля Сульт
Даву
Масена
Ней
Людовік I Банапарт
Яўгеній Багарнэ
Карл IV
Жазеф Банапарт
Іахім Мюрат
Фрыдрых Аўгуст I
Юзаф Панятоўскі†
Максіміліян I
Жэром Банапарт
Фрыдрых I
Фрэдэрык VI
Селім III
Мухамед Алі

і іншыя

Сілы бакоў
Страты
гл. ніжэй гл. ніжэй
Рэвалюцыйныя і Напалеонаўскія войны
 

1-я кааліцыя • 2-я кааліцыя • 3-я кааліцыя • 4-я кааліцыя • Руска-турэцкая • Англа-дацкая • Англа-руская • Англа-турэцкая • Руска-шведская • Англа-шведская • Англа-іспанская • Неапалітанскія • Пірэнейскія • 5-я кааліцыя • Паход у Расію • 6-я кааліцыя • Сто дзён • Венскі кангрэс

Напалеонаўскія войны — пад гэтым імем вядомы, галоўным чынам, войны, якія вяліся Напалеонам I з рознымі дзяржавамі Еўропы, калі ён быў Першым консулам і імператарам (1800—1815). У шырэйшым сэнсе сюды адносіцца і італьянская кампанія Напалеона (1796—1797), і яго егіпецкая экспедыцыя (1798—1799), хоць іх (асабліва італьянскую кампанію) звычайна прылічаюць да так званых рэвалюцыйных войн.

Пераварот 18 брумера (9 лістапада 1799 года) аддаў уладу над Францыяй у рукі чалавека, які адрозніваўся, пры бязмежным славалюбстве, геніяльнымі здольнасцямі палкаводца. Гэта адбылося як раз у той час, калі старая Еўропа знаходзілася ў поўнай дэзарганізацыі: урады былі зусім няздольныя да сумесных дзеянняў і гатовыя былі дзеля прыватных выгод змяняць агульнай справе; паўсюль панавалі старыя парадкі, і ў адміністрацыі, і ў фінансах, і ў войску — парадкі, неэфектыўнасць якіх выявілася пры першым жа сур'ёзным сутыкненні з Францыяй.

Усё гэта зрабіла Напалеона ўладаром мацерыковай Еўропы. Яшчэ да 18 брумера, быўшы галоўнакамандуючым Італьянскай арміяй, Напалеон пачаў перадзел палітычнай карты Еўропы, а ў эпоху сваёй экспедыцыі ў Егіпет і Сірыю будаваў грандыёзныя планы адносна Усходу. Стаўшы Першым консулам, ён марыў пра тое, каб у саюзе з рускім імператарам выбіць англічан з пазіцыі, якую яны займалі ў Індыі.

Змест

  • 1 Перадумовы вайны
  • 2 Разгром Трэцяй Кааліцыі
  • 3 Наступствы паходу ў Маскву
  • 4 Бітва пры Ватэрлоа
  • 5 Гл. таксама
  • 6 Зноскі

Перадумовы вайны

Напалеон Банапарт скарыстаўся дасягненнямі Вялікай Французскай рэвалюцыі. Пасля перавароту 18-19 брумера 1799, ён, як першы консул стаў на чале Рэспублікі. Гэты пераварот азначаў сабой канчатковае заканчэнне рэвалюцыі. Напалеон праводзіў палітыку, накіраваную на цэнтралізацыю ўлады і канцэнтрацыю яе ва ўласных руках. Для гэтага па новай Канстытуцыі быў створаны складаны бюракратычны апарат галоўнай задачай якога было правядзенне волі першага консула.

Разгром Трэцяй Кааліцыі

Занепакоены бурнай падрыхтоўкай плана Напалеона па высадцы на Брытанскіх астравах, урад Вялікабрытаніі разгарнуў актыўную дзейнасць па падрыхтоўцы моцнай антыфранцузскай кааліцыі на кантыненце. Да 1805 атрымалася стварыць трэцюю антыфранцузскую кааліцыю ў складзе Англіі, Аўстрыі і Расіі. Англія фінансавала дзеянні саюзнікаў, а Аўстрыя і Расія - выстаўлялі свае войскі на палях бітваў. Для гэтага саюзнікамі быў распрацаваны грандыёзны план па разгрому напалеонаўскай Францыі. На поўначы Еўропы, супраць Даніі павінна дзейнічаць 100 тыс. руска-англійская армія. У Цэнтральнай Еўропе, супраць Баварыі і прырэйнскіх саюзнікаў Напалеона - 80 тыс. аўстрыйская армія Мака, на дапамогу якой з Расіі рухалася 45 тыс. армія Кутузава. У Паўночнай Італіі дзейнічала 100 тыс. аўстрыйская армія эрцгерцага Карла-Людвіга-Іагана, якая павінна была ачысціць ад французаў Ламбардыю і развіць наступленне на паўднёвую Францыю. Адначасова з гэтымі войскамі ў Кампаніі высаджвалася 36 тыс. армія прыхільнікаў неапалітанскіх Бурбонаў, якая рухаючыся на поўнач выйшла на злучэнне з аўстрыйцамі эрцгерцага Карла-Людвіга-Іагана. І нарэшце ў цэнтры Еўропы паміж сіламі К. Мака і эрцгерцага Карла _ дзейнічала 25 тыс. армія эрцгерцага Баптыста Іосіфа Іагана, які павінен быў дапамагчы аднаму з іх у выпадку неабходнасці.

Аднак паколькі англічане не выступілі на адным кірунку, а Бурбоны не змаглі сабраць дастатковых сіл, то асноўнымі сіламі кааліцыі заставаліся аўстрыйская і руская арміі.

Наступствы паходу ў Маскву

Бітва пры Ватэрлоа

Пасля вяртання Напалеона з в. Эльбы падчас так званых Ста дзён здзейсніў, як аказалася, апошнюю спробу стаць на чале Францыі. Першым яго крокам пасля вяртання стала аднаўленне Імперыі, а значыць і яе арміі. У 1815 годзе на плато Мон-Сен-Жан, недалёка ад Бруселя, у бітве пры Ватэрлоа Напалеон Банапарт пацярпеў канчатковае паражэнне ад аб'яднаных англа-галандскіх і прускіх войскаў, якімі кіравалі адпаведна Велінгтан і Блюхер. Вярнуўшыся ў Парыж імператар падпісаў акт адрачэння і здаўся на літасць англічан. Нягледзячы на яго просьбы перавезці яго ў ЗША, брытанскі ўрад вырашыў саслаць яго, як ганаровага нявольніка на в. Святой Алены. Такім чынам бітва пры Ватэрлоа паставіла канчатковую кропку ў ходзе Напалеонаўскіх войнаў.

Гл. таксама

  • Айчынная вайна, 1812

Зноскі

  1. ↑ 1,0 1,1 Прусія і Аўстрыя кароткі час былі саюзнікамі Францыі падчас паходу Напалеона ў Расію.
  2. Расійская імперыя пасля Тыльзіцкага міру і да 1810 года была ў саюзе з Францыяй.
  3. ↑ Саюзнік Францыі да 1808 года. Гл. Пірэнейская вайна.
  4. ↑ Нейтральныя да бітвы пры Капенгагене

напалеонаўскія войны империй, напалеонаўскія войны клонов, напалеонаўскія войны престолов, напалеонаўскія войны света


Напалеонаўскія войны Інфармацыю Аб

Напалеонаўскія войны


  • user icon

    Напалеонаўскія войны beatiful post thanks!

    29.10.2014


Напалеонаўскія войны
Напалеонаўскія войны
Напалеонаўскія войны Вы праглядаеце суб'ект
Напалеонаўскія войны што, Напалеонаўскія войны хто, Напалеонаўскія войны апісанне

There are excerpts from wikipedia on this article and video

Выпадковыя Артыкула

Калемегдан

Калемегдан

Каардынаты: 44° пн. ш. 20° у. д. / 44.8236° пн. ш. 20.4503° у. д. (G)...
Аграгарадок Ісерна

Аграгарадок Ісерна

І́серна[1] (трансліт.: Isierna, руск.: Исерно) — аграгарадок у Слуцкім раёне Мінскай вобласці. ...
Вёска Шалыпы

Вёска Шалыпы

Шалы́пы[1] (трансліт.: Šalypy, руск.: Шалыпы) — вёска ў Калінкавіцкім раёне Гомельскай вобласці...
Праваслаўная архітэктура Беларусі, сайт

Праваслаўная архітэктура Беларусі, сайт

hram.by Камерцыйны: не Тып сайта: пазнавальны Мова(ы): беларуская, руская Цяперашні с...