TR | RU | UK | KK | EN |

Венесуэла

венесуэла википедия, венесуэла карта
Каардынаты: 7°40′00″ пн. ш. 65°13′00″ з. д. / 7.666667° пн. ш. 65.216667° з. д. (G) (O) (Я)7.666667, -65.216667

Гімн: «Gloria al bravo pueblo
(«Слава адважнаму народу»)» Дата незалежнасці 5 ліпеня 1811 (ад Іспаніі) Афіцыйная мова іспанская Сталіца Каракас Найбуйнейшыя гарады Форма кіравання Федэрацыйная прэзідэнцкая рэспубліка Часовы Прэзідэнт
Часовы Віцэ-прэзідэнт
Нікалас Мадура
Хорхэ Арэаза Плошча
• Усяго
• % воднай паверхні 32-я ў свеце
916 445 км²
0,3 Насельніцтва
• Ацэнка (жнівень 2011)
• Шчыльнасць
29 335 489 чал. (45-я)
32 чал./км² ІРЧП (2010) ▼ 0,696 (выс.) (75-ы) Валюта Венесуэльскі балівар Інтэрнэт-дамен .ve Тэлефонны код +58 Часавы пояс −4:30

Венесуэ́ла (ісп.: Venezuela), Баліварыя́нская Рэспу́бліка Венесуэ́ла (ісп.: República Bolivariana de Venezuela) — самая паўночная краіна Паўднёвай Амерыкі. Абмываецца Карыбскім морам i Атлантычным акіянам на поўначы, мяжуе з Гаянай на ўсходзе, з Калумбіяй на захадзе, з Бразіліяй на поўдні.

Змест

  • 1 Адміністрацыйны падзел
  • 2 Дзяржаўны лад
  • 3 Прырода
  • 4 Гісторыя
  • 5 Эканоміка
    • 5.1 Нафтавы сектар
    • 5.2 Прамысловасць і энергетыка
    • 5.3 Аграпрамысловы комплекс
    • 5.4 Транспарт
    • 5.5 Замежны гандаль
  • 6 Насельніцтва
  • 7 Навука і асвета
  • 8 Культура
    • 8.1 Музыка
    • 8.2 Літаратура
    • 8.3 Жывапіс і архітэктура
  • 9 Адносіны з Рэспублікай Беларусь
    • 9.1 Двухбаковыя адносіны ў 2007
  • 10 Буйныя гарады
  • 11 Вядомыя асобы
  • 12 Гл. таксама
  • 13 Зноскі
  • 14 Спасылкі

Адміністрацыйны падзел

Венесуэла падзелена на 23 штаты (estados), адну федэральную (сталічную) акругу (distrito federal) и адно федэральнае ўладанне (dependencia federal) (72 дробныя астравы ў Карыбскім моры). На муніцыпальным узроўні Венесуэла падзяляецца на 335 муніцыпій (municipios), а на базавым — на 1,084 паветаў (parroquias).

Дзяржаўны лад

Венесуэла — федэрацыйная рэспубліка. На чале дзяржавы i ўрада — прэзідэнт, які выбіраецца насельніцтвам на шэсць год не больш як на два тэрміны запар. Вышэйшы заканадаўчы орган — аднапалатная Нацыянальная асамблея (Asamblea Nacional), якая складаецца са 165 дэпутатаў, пры гэтым тры месцы замацавана за прадстаўнікамі карэнных народаў Венесуэлы. Тэрмін дэпутацкіх паўнамоцтваў — пяць год. Дэпутаты могуць выбірацца максімум на тры тэрміны. Вышэйшы судовы орган — Вярхоўны суд (Tribunal Supremo de Justicia). Яго члены выбіраюцца на адзін дванаццацігадовы тэрмін.

У краіне назіраецца культ Сімона Балівара.

Прырода

Карта Асноўны артыкул: Прырода Венесуэлы

Клімат Венесуэлы вызначаецца чаргаваннем вільготных экватарыяльных паветраных мас пры штылявым надвор'і летам і сухіх пасатны вятроў зімой. Тэмпературы мала змяняюцца на працягу года і залежаць у асноўным ад вышыні мясцовасці. Прыбярэжныя мясцовасці адрозніваюцца гэтай начной спякотай і высокай вільготнасцю паветра, на ўзвышшах тэмпературы ніжэй і ўмовы больш камфортныя для пражывання чалавека. Менавіта таму ўсе буйныя гарады размешчаны на вышыні ад 600 да 1850 метраў над узроўнем мора. Вышэй 1800 м клімат значна халадней і блізкі да клімату ўмераных шырот. На вышынях больш за 3000 м настолькі холадна, што земляробства практычна немагчыма, і асноўным відам сельскагаспадарчай дзейнасці з'яўляецца авечкагадоўля. Больш трох чвэрцяў плошчы краіны характарызуюцца дажджлівым сезонам, які працягваецца з мая да лістапада. Колькасць ападкаў вар'іруе ад 280 мм на Карыбскім узбярэжжы да 2000 мм і больш у раёне паўднёвага ўскрайку возера Маракайба і на наветраных схілах гор і Гвіянскім пласкагор'і. Сухі сезон працягваецца з снежня па красавік.

Тэрыторыя Венесуэлы, як і большасці краін Паўднёвай Амерыкі, разнастайная па абсалютным вышыням, колькасці выпадаючых ападкаў і іншых умоў асяроддзя. Гэта тлумачыць неаднароднасць расліннага покрыва і багацце флоры краіны. Можна вылучыць некалькі фларыстычных абласцей. На паўночным узбярэжжы флора тыпова карыбская — з разнастайнымі дрэвамі з сямейства бабовых, шматлікімі кактусамі, відамі Capparia, Jacquinia і Ziziphus. Венесуэльскія Анды — гэта працяг Андыйскай вобласці захаду Паўднёвай Амерыкі. Тут характэрная расліннасць парама (высакагорных лугоў) і ўмераных лясоў Калумбіі, у прыватнасці Espeletia, Geranium, Ceroxylon, Cinchona, Miconia і Gentiana. Флора разнастайная па расліннаму покрыву басейна Арынока звязаная сваім паходжаннем з больш паўднёвымі ўзвышшамі і дажджавымі лясамі. Тут шырока распаўсюджаныя плантацыі экзатычных відаў, напрыклад цукровага трыснёга і кававага дрэва. Добра прадстаўлены многія сямействы, але найбольш прыкметныя бабовыя і пальмы, якія вылучаюцца на фоне травы. Значная частка паўднёвых раёнаў краіны па флоры падобная з Амазоніяй. Тут растуць такія эканамічна важныя віды, як гевея бразільская і кастыла каучуканосных, а таксама канатная пальма (піасава). Самая цікавая фларыстычная правінцыя невялікая па плошчы і займае плоскія вяршыні пясчанікавых гор Сера-Пакарайма, якія ідуць уздоўж паўднёвай мяжы краіны ад масіва Рарайма на стыку Венесуэлы, Гаяны і Бразіліі на захад да гары Дуіда каля р. Касік'ярэ, якая злучае вярхоўі Арынока з вярхоўямі Рыу-Негру. Гэта рэліктавая зона, настолькі старажытная, што яе бліжэйшыя фларыстычныя сувязі прасочваюцца толькі з некаторымі ўзвышшамі поўдня Бразіліі, а больш аддаленыя — з Андыйскай вобласцю, гарамі кубінскай вобласці Ар'ентэ і Заходняй Афрыкі. Тут расце шмат вузкаэндэмічных верасовых, марэнавых, брамеліевых і кіпарысавых.

Вадазборны басейн Арынока займае прыкладна чатыры пятых тэрыторыі Венесуэлы. Вобласць Льянас на поўнач ад ракі ўяўляе сабой шырокія зараснікі высокай травы, саваны, пальмавыя гаі і рэдкалессі. Лясы, якія займаюць тут значныя плошчы, адносяца да трапічнага лістападнага тыпу і падобныя з мусонаў лясамі тропікаў Старога Свету. Бліжэй да Карыбскага ўзбярэжжа яны становяцца сушэй і паступова набываюць характар калючых зараснікаў з шматлікімі кактусамі і шыпастымі бабовымі. На поўдні і ўсходзе краіны ўздоўж межаў з Бразіліяй і Гаянай гэтыя лістападныя лясы ў многіх месцах замяшчаюцца тыповымі дажджавымі амазонскімі лясамі з высокіх вечназялёных дрэў з покрывам з шматлікімі ліянамі і слаба выяўленым падлескам. Лясныя масівы перамяжоўваюцца саванамі. Невялікія плошчы падобнага дажджавога лесу знаходзяцца на поўначы краіны, у асноўным у паўднёвай ускрайку возера Маракайба. Схілы венесуэльскіх Анд пакрытыя густымі і цяжкапраходнымі мохавымі лясамі, званымі таксама горнымі дажджавымі або хмарнымі. Гэта пояс хіннага дрэва (Cinchona), які часта лічыцца ўмераным па клімаце. Вышэй мяжы вырастання дрэў знаходзяцца бязлесныя парама з дамінаваннем відаў Espeletia, хмызнячкоў і падушкападобных раслін. Гэтыя высакагорныя супольнасці дзівяць шматлікімі яркімі кветкамі, якія надаюць ім падабенства з вялізнымі альпійскімі садамі. На жаль, празмерны выпас прывёў да таго, што натуральная расліннасць у многіх месцах дэградавала да хмызняковых пустак.

У Венесуэле водзяцца ягуар, пума, ацэлот, хмызняковы сабака, блізкая да куніц тайра, выдры, малпы, свінкавыя, нутрыя, дзікабраз, тапір і пекары. Сустракаюцца таксама алені і апосумы. У многіх рэках звычайныя кракадзілы, алігатары і чарапахі. У джунглях прадстаўлены ўдавы, іншыя змеі і яшчаркі. На нізінах сустракаецца мноства жураўлёў, чапляў, буслоў, качак і іншай воднай дзічыны, а ў гарах — драпежных птушак.

Гісторыя

Асноўны артыкул: Гісторыя Венесуэлы

Эканоміка

Асноўны артыкул: Эканоміка Венесуэлы

Венесуэла належыць да найбольш развітых краін Лацінскай Амерыкі. Прамысловасць дае да 35 % ВУП, сельская гаспадарка — 6 %.

Нафтавы сектар

Вядучае месца ў гаспадарчым комплексе займае нафтаздабыўная і нафтахімічная прамысловасць (каля 1/3 ВУП, 70 % даходаў бюджэту, звыш 80 % экспарту). Нафтавы сектар краіны працуе ў рамках дзяржаўнай кампаніі Petroleos de Venezuela (PDVSA), якой паміж іншым належыць сетка з 14 000 аўтазаправачных станцый CITGO (ЗША). Асноўныя раёны здабычы нафты — упадзіна возера Маракайба і паўночная частка басейна ракі Арынока. Перапрацоўка нафты ў гарадах Маракайба, Кабімас, Амуай, Пуэрта-ла-Крус, Каракас. Галоўныя парты па экспарце нафты і нафтапрадуктаў — Маракайба, Амуай, Кабімас.

Прамысловасць і энергетыка

Здабыўная прамысловасць: нафты 128 млн т, жалезнай руды 17 млн т, каменнага вуглю 4 тыс. т, золата 8,1 т (1997). Здабываюць таксама басіты, нікелевыя, марганцавыя руды, серабро, алмазы і інш.

Металургія: выплаўка сталі, алюмінію. Металургічныя камбінаты ў Сьюдад-Гуаяне, Маракайба.

Машынабудаванне: вытворчасць аўтамабіляў, трактароў, сельскагаспадарчых машын, электрычнай апаратуры ў Каракасе і Баркісімета.

Энергетыка: ГЭС Гуры і Макагуа на рэчцы Карані, на долю якіх прыпадае да 1/3 усіх энергетычных магутнасцей краіны. Вытворчасць электраэнергіі 87,4 млн кВт * гадзін (2003).

Аграпрамысловы комплекс

Сельская гаспадарка не забяспечвае ўнутраных патрэбнасцей краіны. Сельскагаспадарчыя ўгоддзі займаюць 25 % тэрыторыі краіны, асноўны земляробчы раён на поўначы і паўночным захадзе, жывёлагадоўчы — Льянас (цэнтральная Венесуэла). Пануе буйное землеўладанне. Галоўныя культуры: кукуруза, рыс, цукровы трыснёг, сорга, бульба, какава, бананы, памідоры, апельсіны, кава. З тэхнічных культур — бавоўнік і сізаль. Гадуюць буйную рагатую жывёлу, свіней, коз, авечак, птушку.

Да 1970-х Венесуэла спаборнічала з Калумбіяй па вытворчасці кавы, пазней быў зроблены акцэнт на нафтаздабычу (з чаго ператварылася ў найбольш багатую краіну Паўднёвай Амерыкі) і сёння трымае каля 1 % сусветнага рынку кавы. У апошнія гады адбываецца ўздым вытворчасці какавы (Венесуэла некалі была адным з галоўных вытворцаў, пазней саступіла Заходняй Афрыцы), у краіне вырошчваецца рэдкі сорт какавы, які лічыцца самым смачным і араматным у свеце і прымяняецца для вырабу арыгінальнага шакаладу.

Транспарт

Галоўны від транспарту — аўтамабільны. Даўжыня аўтадарог 96 тыс. км, у тым ліку 32 тыс. км з цвёрдым пакрыццём. Галоўныя аўтамагістралі — Каракас — Сьюдад-Балівар, Каракас — мяжа з Калумбіяй. Чыгункі 682 км. Даўжыня нафтаправодаў 6370 км, газаправодаў 4010 км, нафтапрадуктаправодаў 480 км. Развіты паветраны транспарт (375 аэрапортаў і аэрадромаў). Суднаходства па рацэ Арынока і яе прытоках (7 тыс. км). Больш за 100 марскіх і рачных портаў. Галоўны порт краіны для нянафтавых тавараў — Ла-Гуайра (аванпорт Каракаса).

Замежны гандаль

Экспарт: нафта і нафтапрадукты, жалезная руда, пракат, золата, баксіты і алюміній, сельскагаспадарчая прадукцыя.

Імпарт: харчовыя тавары, хімікаты, угнаенні, машыны і абсталяванне.

Асноўныя гандлёвыя партнёры — ЗША, ЕС, Японія.

Венесуэла — адзін з пяці заснавальнікаў нафтавага картэля АПЕК. Са снежня 2005 Венесуэла — член Меркасур.

Насельніцтва

Асноўны артыкул: Насельніцтва Венесуэлы

Каля 95 % — венесуэльцы, народ, які ўтварыўся ад змяшэння іспанскіх заваёўнікаў і перасяленцаў з мясцовым насельніцтвам — індзейцамі аравакскай, карыбскай і іншых моўных сем'яў, а таксама з неграмі-рабамі, прывезенымі з Афрыкі. У XIX-XX ст. сюды прыехалі мігранты, пераважна з Паўднёвай Еўропы. Індзейцаў — каля 200 тысяч чалавек, пераважна ў малаасвоеных раёнах на поўдні, захадзе і ўсходзе краіны. Расавы склад: метысаў — 67 %, белых — 21 %, чорных — 10 %, індзейцаў — менш за 2 %. Большасць вернікаў — католікі. Звыш 90 % насельніцтва жыве ў гарадах.

Навука і асвета

Асноўны артыкул: Навука і асвета Венесуэлы

У г. Барынас (штат Барынас) дзейнічае сельскагаспадарчы каледж міжнароднай супольнасці імя С. Балівара.

Культура

Асноўны артыкул: Культура Венесуэлы

Культура Венесуэлы мае іспанскія і індзейскія карані, акрамя таго, з сярэдзіны XX стагоддзя адбіваецца некаторы ўплыў Злучаных Штатаў. Роля афракарыбскага насельніцтва ў станаўленні нацыянальнай культуры вельмі малая.

Этнатыпам Венесуэлы лічыцца «льянера» — жыхар раўнін (Льянас), які нагадвае аргенцінскага гауча. Вялікай папулярнасцю карыстаюцца фальклор льянеро, іх песні, танцы і легенды.

Музыка

Упадабаны жанр фальклору льянера — харопа, які ўяўляе сабой цэлую сюіту з танцаў, песень і інструментальных п'ес. У музычным суправаджэнні ўдзельнічаюць нацыянальныя інструменты — марака (трашчотка, зробленая з высушанага гарбуза), невялікая арфа і чатырохструнная гітара куатро. З іншых народных танцаў папулярнасцю карыстаюцца тона льянера (мелодыя раўнін); пасілья, разнавіднасць крэольскага вальса; мернгі, агульны для ўсёй антыльскай зоны жанр афраамерыканскага фальклору; і «тангіта», венесуэльскае аргенцінскае танга. Народная песня Венесуэлы прадстаўлена жанрамі коплі (куплет) і карыды, якія склаліся на аснове іспанскага раманса.

Шэраг культурных арганізацый і ўстаноў, такіх як каракаскі тэатр «Атэнеа», вядуць актыўную прапаганду нацыянальнага мастацтва і народнай музыкі. Многія творы народнага музычнага мастацтва ўключаны ў рэпертуар хору «Арфеон Ламас», на чале якога доўгі час стаяў кампазітар Вісентэ Эміліа Соха (1887-1974). Соха быў таксама дырыжорам Нацыянальнага сімфанічнага аркестра Каракаса. Інстытут вывучэння фальклору ў Каракасе выконвае ролю інфармацыйнага цэнтра пры арганізацыі рэгіянальных фестываляў народнага мастацтва. Многія з гэтых фестываляў праводзяцца ў дні рэлігійных святаў.

Літаратура

Фарміраванне венесуэльскай літаратуры звязана з імёнамі Сімона Радрыгеса, Андрэса Белья і Сімона Балівара. Рамантызм у нацыянальнай літаратуры ўяўляюць празаік Ферміна Тора (1807-1865) і паэт Хуан Антоніо Перэс Бональде (1846-1892). Пачынальнікам рэалізму стаў Мануэль Вісентэ Рамера Гарсія (1865-1917), аўтар рамана «Пеонія» (1890). Эстэтыку іспанаамерыканскага мадэрнізму развівалі празаікі Мануэль Дыяс Радрыгес (1868-1927) і Руфіна Бланка Фамбона (1974-1944). Да ліку вядомых пісьменнікаў адносіцца таксама Тэрэса дэ ла Пара (1891-1936), адна з самых папулярных пісьменніц Лацінскай Амерыкі. Найвялікшым венесуэльскім пісьменнікам XX стагоддзя быў экс-прэзідэнт Ромул Гальегас (1884-1969), творы якога прысвечаны ўзаемаадносінам чалавека і прыроды; яго раман «Донна Барбара» заваяваў міжнароднае прызнанне. Марыяна Пікон Салас (1901-1965), майстар мастацкай прозы, быў таксама вядомым лацінаамерыканскім сацыёлагам. З венесуэльскіх паэтаў 20 ст. найбуйнейшым лічыцца Андрэс Элой Бланка (1897-1955). Да ліку найбольш значных сучасных празаікаў адносяцца Мігель Атэра Сільва (1908-1985), аўтар шэрагу раманаў сацыяльнай тэматыкі, а таксама выдатнага гістарычнага рамана «Лопе дэ Агіэе, Князь Свабоды» (1979); і Артура Услар П'етра (1906-2001), таксама выбітны крытык і аўтар кароткіх апавяданняў; вядомасцю карыстаецца яго гістарычны раман пра эпоху барацьбы за незалежнасць Венесуэлы «Пунсовыя дзіды» (1931).

Жывапіс і архітэктура

Найбуйнейшым венесуэльскім мастаком каланіяльнай эпохі быў Хуан Педра Лопес (1724-1787), аўтар царкоўных роспісаў. У XIX стагоддзі вылучаецца Марцін Тавар-і-Тавар (1828-1902), які захаваў эпізоды Войны за незалежнасць ад Іспанскай кароны. Іншы мастак-рамантык XIX стагоддзя, Артура Мічэлена (1873-1898), пісаў буйныя творы на рэлігійныя і свецкія сюжэты. З мастакоў 20 ст. найбольш вядомы Ціта Салас (1889-1974). Сярод больш маладога пакалення мастакоў адным з найбольш адораных лічыцца Асвальда Вигас. Папулярнасцю карыстаюцца скульптары Алехандра Коліна і Франсіска Нарваэс (нар. 1908). Цэнтрам выяўленчага мастацтва Венесуэлы з'яўляецца Музей вытанчаных мастацтваў у Каракасе. Венесуэла была адной з самых бедных іспанскіх калоній, таму тут няма выбітных помнікаў каланіяльнай архітэктуры. Нешматлікія прыклады пабудоў гэтага перыяду можна знайсці ў сталіцы, а таксама ў старых гарадах Мерыда і Валенсія. З пачаткам нафтавага буму з'явілася мноства тварэнняў сучасных архітэктараў. Гэта новая крыніца багацця стымулявала бурнае будаўніцтва, асабліва ў Каракасе.

Адносіны з Рэспублікай Беларусь

Дыпламатычныя адносіны ўсталяваны 4 лютага 1997 года. Кіраўніцтвы Беларусі i Венесуэлы маюць падобныя пазіцыі па асноўных пытаннях сусветнай палітыкі. Краіны актыўна ўдзельнічаюць у працы ААН, Руху недалучэння. У апошнія гады актывізавалася эканамічнае супрацоўніцтва, а таксама развіццё двухбаковых сувязей у галіне культуры, навукі, адукацыі, у гуманітарнай сферы.

Аснову беларускага экспарту ў 2005 склалі калійныя i азотныя ўгнаенні. Назіраецца тэндэнцыя да павелічэння аб'ёмаў паставак іншых асноўных экспартных тавараў і дыверсіфікацыі экспарту: шын, электраабсталявання, дэталей і абсталявання для аўтамабіляў і трактараў, сінтэтычных ніцей. Двухбаковы тавараабарот склаў звыш 15 млн. USD.

Развіццю двухбаковых адносін судзейнічалі:

  • афіцыйны візіт прэзідэнта Венесуэлы Уга Чавеса ў Беларусь у ліпені 2006 (падпісаны Дагавор аб стратэгічным супрацоўніцтве, мемарандум аб узаемапаразуменні ў сферы палітычных кансультацый паміж МЗС Беларусі i Венесуэлы, дасягнуты пагадненні ў галіне нафтахіміі, металургіі, сельскай гаспадаркі i ў ваенна-тэхнічнай галіне);
  • сустрэча прэзідэнтаў Беларусі i Венесуэлы падчас саміта Руха недалучэння ў Гаване ў верасні 2006;
  • візіт афіцыйнай дэлегацыі Рэспублікі Беларусь на чале з Дзяржаўным сакратаром Савета Бяспекі Рэспублікі Беларусь Віктарам Шэйманам у Венесуэлу ў верасні 2006 (падпісаныя 23 пагадненні, у тым ліку ў ваенна-тэхнічнай галіне на агульную суму каля 1 млрд USD).

Двухбаковыя адносіны ў 2007

У 2007 краіны працягвалі рэалізоўваць курс на доўгатэрміновае стратэгічнае партнёрства. 19—25 сакавіка адбыўся візіт у Венесуэлу Дзяржаўнага сакратара Савета Бяспекі Рэспублікі Беларусь, сустаршыні беларуска-венесуэльскай сумеснай камісіі высокага ўзроўню В.Шэймана. Абмяркоўваліся пытанні двухбаковага палітычнага, гандлёва-эканамічнага, навукова-тэхнічнага і ваенна-тэхнічнага супрацоўніцтва.

Па выніках візіту было падпісана 24 дакументы, з якіх 11 — у нафтагазавай сферы (адносна стварэння сумеснага прадпрыемства па здабычы нафты, арганізацыі вытворчасці і зборкі вібрацыйных крыніц, правядзення сейсмаразведачных работ і стварэння для гэтага сумеснага прадпрыемства «СейсмаВенБел», газіфікацыі з дапамогай беларускіх спецялістаў венесуэльскіх гарадоў, у т.л. сталіцы штата Барынас).

Падпісана пагадненне аб будаўніцтве пад Каракасам беларускімі будаўнікамі жылога раёна на 5 тыс. кватэр. Абмеркаваны перспектывы будаўніцтва беларусамі гарадоў у Венесуэле, для чаго вырашана распрацаваць 5 генеральных планаў у 2007 і яшчэ 4 генпланаў у 2008—2011. Запланавана будаўніцтва завода будматэрыялаў на базе беларускіх тэхналогій магутнасцю 100 млн цаглін у год. Удакладнены пачатак узвядзення беларускімі спецыялістамі горада і трох аграгарадкоў — у 2007 праводзіўся выбар месцаў іх будаўніцтва.

Разгледжаны ўмовы стварэння сумесных прадпрыемстваў па зборцы аўтамабіляў «МАЗ» і «БелАЗ», трактараў «МТЗ», дарожнай і камунальнай тэхнікі «Амкадор». Венесуэльцам перададзены праекты кантрактаў на пастаўку аўтатрактарнай і сельскагаспадарчай тэхнікі.

Венесуэльскі бок пацвердзіў зацікаўленасць у беларускіх тэхналогіях у галіне сельскай гаспадаркі і харчавання (выраб сухога і згушчанага малака, тушаніны, захоўванне і складзіраванне замарожаных прадуктаў, вытворчасць і захоўванне кармоў для жывёлы), прапанаваў стварыць сумеснае прадпрыемства па перапрацоўцы кавы.

У красавіку Мінск наведала ўрадавая дэлегацыя Венесуэлы.

У маі ў Каракасе адбылося першае пасяджэнне сумеснай камісіі па супрацоўніцтву ў галіне навукі і тэхналогій. Пачалася работа па стварэнню Двухбаковага інвестыцыйнага фонда. Беларусі было прапанавана ў перспектыве ўступіць у Гуманітарны банк міжнароднага развіцця, які ствараецца Венесуэлай, Іранам і Малайзіяй для забеспячэння фінансавай незалежнасці краін-удзельніц ад міжнародных фінансавых арганізацый.

У снежні ў Каракасе прайшла нацыянальная выстаўка Беларусі, на якой узоры сваёй прадукцыі выставілі 216 беларускіх прадпрыемстваў. Выстаўка была прыўрочана да афіцыйнага візіту ў Венесуэлу Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь А.Лукашэнкі. У рамках візіту было падпісана 15 міждзяржаўных пагадненняў і мноства кантрактаў паміж суб'ектамі гаспадарання абедзвюх краін.

Прэзідэнты Беларусі і Венесуэлы прынялі ўдзел у пуску першай чаргі сумеснага прадпрыемства па здабычы нафты. Плануецца, што яно здабудзе 1 млн тон нафты ўжо ў 2008, а ў перспектыве можа здабываць да 7 млн тон нафты штогод.

Мяркуецца, што Мінскі трактарны завод, Мінскі аўтамабільны завод і Беларускі аўтамабільны завод на працягу двух-трох год пабудуюць заводы па вырабу сваёй тэхнікі. Адзначалася, што гэта будзе не зборачная вытворчасць (як меркавалася раней), а заводы па максімальнай лакалізацыі вытворчасці, з пастаўкай вырабленай прадукцыі на рынкі краін рэгіёна.

Высокія бакі дамовіліся, што беларускія спецыялісты будуць праектаваць і будаваць офісны квартал, а таксама два жылых мікрараёна на 5-6 тыс. кватэр. Пацверджаны ранейшыя планы ў сферы індустрыяльнага і горадабудаўніцтва.

Былі падпісаны міжурадавыя пагадненні аб супрацоўніцтве ў гандлёва-эканамічнай сферы, аб садзеянні ажыццяўленню і ўзаемнай абароне інвестыцый, аб пазбяганні двайнога падаткаабкладання, аб адмене віз у нацыянальных пашпартах. Заключаны пагадненні паміж міністэрствамі фінансаў дзвюх краін, аб культурным супрацоўніцтве, аб супрацоўніцтве ў галіне адукацыі, а таксама ў сферы барацьбы са злачыннасцю.

Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Венесуэле з 2008 года з'яўляецца Валянцін Гурыновіч.

Буйныя гарады

  • Горад Мерыда

Вядомыя асобы

  • Івіян Саркас

Гл. таксама

  • Гара Балівар
  • Горад Баркісімета

Зноскі

  1. ↑ Venezuela
  2. ↑ Human Development Report 2010 (PDF). United Nations (2010). Архівавана з першакрыніцы 21 жніўня 2011. Праверана 5 лістапада 2010.
  3. ↑ Пратакол аб устанаўленні дыпламатычных адносін паміж Рэспублікай Беларусь i Рэспублікай Венесуэла// Сайт Валерыя Леванеўскага. Дата доступу: 26 мая 2009

Спасылкі

  • Presidencia de la República de Venezuela — Сайт Прэзідэнта Венесуэлы (па-іспанску)
  • Gobierno en Linea — Сайт Урада Венесуэлы (па-іспанску)
  • Asamblea Nacional — Сайт Нацыянальнай асамблеі Венесуэлы (па-іспанску)
Арганізацыя амерыканскіх дзяржаў (ААД, OAS)

Антыгуа і Барбуда | Аргенціна | Багамы | Балівія | Барбадас | Беліз | Бразілія | Венесуэла | Гаіці | Гандурас | Гаяна | Гватэмала | Грэнада | Дамініка | Дамініканская Рэспубліка | ЗША | Калумбія | Канада | Коста-Рыка | Куба | Мексіка | Нікарагуа | Панама | Парагвай | Перу | Сальвадор | Сент-Вінсент і Грэнадзіны | Сент-Кітс і Невіс | Сент-Люсія | Сурынам | Трынідад і Табага | Уругвай | Чылі | Эквадор | Ямайка

  Краіны Паўднёвай Амерыкі

Аргенціна | Бразілія | Балівія | Венесуэла | Гаяна | Калумбія | Парагвай | Перу | Сурынам | Уругвай | Чылі | Эквадор

Залежныя тэрыторыі: Фалклендскія (Мальвінскія) астравы | Французская Гвіяна | Паўднёвая Георгія і Паўднёвыя Сэндвічавыя астравы  

венесуэла астанасы, венесуэла википедия, венесуэла каракас, венесуэла карта, венесуэла на карте мира, венесуэла новости, венесуэла сегодня, венесуэла столица, венесуэла фото, венесуэла эквадор


Венесуэла Інфармацыю Аб

Венесуэла


  • user icon

    Венесуэла beatiful post thanks!

    29.10.2014


Венесуэла
Венесуэла
Венесуэла Вы праглядаеце суб'ект
Венесуэла што, Венесуэла хто, Венесуэла апісанне

There are excerpts from wikipedia on this article and video

Выпадковыя Артыкула

Філадэльфія Іглз

Філадэльфія Іглз

Філадэльфія Іглз (англ.: Philadelphia Eagles) — прафесійная каманда па амерыканскім футболе з а...
Гісторыка-культурны музей-запаведнік «Заслаўе»

Гісторыка-культурны музей-запаведнік «Заслаўе»

Гісторыка-культурны музей-запаведнік «Заслаўе» — створаны 31 снежня 1986 г. ў г.Заслаўе па...
Гміна Чарэмха

Гміна Чарэмха

 Польшча Статус вясковая гміна Уваходзіць у Гайнаўскі павет Адміністрацыйны цэн...
IC 713

IC 713

NF : у працэсе пацверджання Прамое ўзыходжанне 11 гадз 34 мін 44,8 сек Схіленне +16° 50...