Бедная рыфма


Бе́дная ры́фма — тэрмін, якім абазначаюць шэраг бедных на сугуччы рыфмаў.

Да беднай рыфмы перш за ўсё адносіцца мужчынская адкрытая рыфма, у якой супадаюць толькі галосныя гукі: люблю́ — маю́, край — быва́й, пайшо́ў — зноў і г. д. Не вызначаецца багаццем сугуччаў і мужчынская закрытая рыфма, у якой не супадаюць пераднаціскныя зычныя: ног — даро́г, дым — ім, сцяг — вяка́х і г. д.

Як бедная рыфма ўспрымаюцца таксама аднародныя граматычныя рыфмы, асабліва пры злоўжыванні імі. У першую чаргу гэта адносіцца да т. зв. флексійных рыфмаў — дзеяслоўных (хо́дзіць — паво́дзіць, пыта́е — сяда́е) і назоўнікавых (нага́мі — сцяга́мі, васілё́чак — звано́чак).

У паэтычным творы бедныя рыфмы звычайна выступаюць побач з іншымі сугуччамі, гукавымі паўторамі, з багатымі і глыбокімі рыфмамі, што ў значнай ступені кампенсуе іх гукавую малапрыкметнасць.

Літаратура

  • Рагойша В. П. Паэтычны слоўнік — 3-е выд., дапрац. і дапоўн.. — Мінск: Беларуская навука, 2004. — 576 с. — 2000 экз. — ISBN 985-08-0598-6.
  • Рагойша В. П. Тэорыя літаратуры ў тэрмінах — Мінск: Беларуская энцыклапедыя, 2001. — 384 с. — 1000 экз. — ISBN 985-11-0197-4.




Бедная рыфма інфармацыя аб

Бедная рыфма

Бедная рыфма
Бедная рыфма

Бедная рыфма аб відэа


Бедная рыфма Вы чытаеце гэтую тэму.
Бедная рыфма якія, Бедная рыфма хто, Бедная рыфма апісанне

There are excerpts from wikipedia on this article and video